We waren gisterenavond vroeg naar bed gegaan want het was toch wel een lange dag geweest.

Al snel op de autoweg, buiten was het 10 graden en in de auto behaaglijk warm, wel was de zon er al bij vanaf 7 uur en die ging steeds beter schijnen en de temperatuur was rond 8 uur al snel 18 graden.
Bij de grens met Spanje zagen we de Pyreneeën met grote witte besneeuwde toppen ver boven het landschap uitsteken. En weer lukte het Tonny om er een foto van te maken door het open raampje. Niet dat dit in één keer goed was want de bomen en struiken langs de weg benamen ons steeds het uitzicht en de wegwerkzaamheden waar je 70 Km/h moet rijden blijven ook niet eeuwig duren.


Wel was het vandaag de omgekeerde wereld want normaal kom je over de Pyreneeën en is het weer een heel stuk beter dan in Frankrijk, maar nu was het ineens behoorlijk bewolkt en zakte de temperatuur naar 16 graden.

Niet ver over de grens met Spanje konden we een eerste koffiepauze nemen.

Waar normaal in het najaar op de autoweg tussen de verschillende rijbanen volop oleanders in de diverse kleuren staan te bloeien was het nu alleen maar groen. Daar stond tegenover dat de bermen helemaal geel waren van de brem maar vooral toch van de mimosa.
Het was wel al redelijk druk op de autoweg en het was ook weer even wennen dat je bij de tolpoortjes moest stoppen om een kaart te nemen of te betalen want in Frankrijk rijden we via de Telepeage en dan is een piepje genoeg om de slagboom open te laten gaan. Eenmaal voorbij de grote steden was het helemaal niet meer druk en zodoende dus ook op tijd in Alicante bij het hotel.

En morgen het laatste stukje naar Castell de Ferro waar Helena op ons wacht, ze belde al om te zeggen dat de werkster morgenvroeg komt om nog even te poetsen.

 

HOME

TERUG NAAR WAT WIJ ZOAL DOEN EN FOTO'S