Vandaag zijn we in ieder geval begonnen met een stralende zon, weinig wind en een vlakke zee.(9.00 uur)

Hier is dus de Caferini met WIFI (10.15 uur)

Meestal probeer ik om na het ontbijt en alles opruimen 'even' naar de cafetaria te lopen waar ik gebruik mag maken van hun draadloze verbinding. Toen ik er de eerste keer kwam en vroeg of ik van hun verbinding gebruik mocht maken kreeg ik direct de codes om in te loggen, jullie begrijpen dat ik ondertussen vaste klant ben. Hoe mooier het weer hoe meer kans dat ik binnen een klein tafeltje voor me alleen vind. Bij mooi weer wil eigenlijk niemand binnen zitten en zoekt men een plaatsje op het buiten terras door grote zwarte parasols afgeschermd tegen de zon en eventueel wat wind.

Het strand van Torrenueva (18.00 uur)

Vanmiddag moesten we even in Motril zijn, een grote stad ongeveer 17 Km. hier vandaan. Dat gaat heel snel via de autoweg, op de terugweg zijn we even gestopt in Torrenueva, waar we al twee keer eerder op vakantie waren geweest in 1996 en 1997 en hebben er een strandwandeling gemaakt. Alles was stil en verlaten ondanks dat het al zes uur was, de middag begint daar dus pas om zeven uur. Alleen een ijssalon was open maar omdat we 's middags al heerlijk en uitgebreid gegeten hadden was dit op dat moment net teveel, dat houden we dus tegoed.

Toen we er aankwamen en de auto hadden geparkeerd schoten we allebei tegelijk in de lach. wat was het geval, we stonden geparkeerd voor het postkantoor, of waar het hokje met loket aan de straat voor moest doorgaan. In 1996, nog voor het grote internettijdperk, schreven we elke dag een kaart naar onze kinderen met daarop de belevenissen van die dag. Na de vakantie kregen we die tijdelijk terug als een soort dagboek. We probeerden de kaart zo vol mogelijk te schrijven maar lieten wijselijk de rand ter hoogte van de postzegel vrij voor de vaak dikke stempels die men daar met de hand zette.
Op een goede dag stond de postbeambte mij op te wachten en maakte me duidelijk dat ik best tot aan de bovenrand mocht schrijven dan zou hij er een kleine stempel naast zetten. Zo ging dat toen nog, de goede oude tijd.

Bij thuiskomst konden we nog een tijdje op het balkon zitten al was dat ondertussen in de schaduw met een klein fris windje en daarna naar het voetballen gekeken.

HOME

TERUG NAAR WAT WIJ ZOAL DOEN EN FOTO'S