Ja, het kan verkeren. Waren we ergens aan het rijden waar het nogal stoffig was en ik de ruiten even wilde schoonmaken. Helaas hoorden we alleen maar het pompmotortje maar geen water op de ruit. Toen ik later water wilde bijvullen liep dat direct onder de auto weer er uit.

Ik had een afspraak gemaakt voor vanmorgen 9.00 uur en ruim drie kwartier later kon ik al weer wegrijden en kwart over 10 was ik weer thuis.
Men had de watertank in zijn geheel moeten vernieuwen omdat deze kapot was. In de tijd dat de monteurs aan het werk waren moest de administratie verwerkt worden, het enige wat nog ontbrak was dat ze moesten weten hoeveel kinderen ik had;-). Uiteindelijk ook nog een kopie van het garantiebewijs en drie handtekeningen van mij op alle papieren. Ondertussen was ik bij de uitgang van het bedrijf gaan staan langs een grote weg, je kijkt je ogen uit naar wat er zoal allemaal vervoerd moet worden.

Vanmorgen in alle vroegte waren de vissers alweer present met grote en kleine boten.

Toen ik vanmorgen thuis kwam van de garage hebben we samen de kaart nog eens bestudeerd en kwamen tot de conclusie dat er nog een streek was waar we nog niet gereden hadden. Omdat we daarvoor eerst weer ernstig hoog de bergen in moesten kwam dat goed uit want dan reden we in ieder geval een groot deel van de weg die we eerder in regen- en hagelbuien hadden afgelegd. Het was prachtig kraakhelder weer en ook de temperatuur liep al snel aardig op naar 24 graden ondanks de grote hoogte. We konden over de lagere bergen heenkijken naar de zee.

DE SIRRA NEVADA

We keken naar de Sirra Nevada op grote afstand en nog steeds helder zicht, de sneeuwtoppen zijn op bijna 3500 meter en de wolken werden door het gebergte tegen gehouden. Zo een mooi helder beeld hadden we nog niet eerder gehad, ook niet in voorgaande jaren.

Gelukkig kwamen we rond etenstijd hoog in de bergen een Hostal-Restaurant tegen waar we gezellig hebben kunnen eten. Je bent er in 'the middel of nowhere' en begrijpt niet waar ineens allemaal de mensen vandaan komen die komen eten. En dan hebben we het niet eens over de prijs gehad, 9,00 p.p. all in en een extra kopje koffie na 1,00.

We hadden vandaag natuurlijk de ramen van de auto open staan en daardoor roken we plotseling de bloesemgeur van de sinaasappels, de auto aan de kant gezet en even gekeken. We waren  inderdaad naast een grote boomgaard van sinaasappels en citroenen. Deze vruchtbomen hebben iets speciaals, ze dragen de vrucht en staan tegelijkertijd in volle bloei. Verder op onze rit reden we vele kilometers lang door deze boomgaarden steeds vergezeld van de heerlijke bloesemgeur.

DE UITLOPERS VAN EEN STUWMEER

Op onze weg omlaag richting zee hebben we heel vaak kilometers langs de uitlopers van een stuwmeer gereden. Het gebied waar we doorheen gereden waren was prachtig maar de weg bijzonder slecht, je moet er ook geen brede tegenligger hebben want dan heb je beiden een probleem, meestal konden we maar 30 Km/h rijden maar het was meer dan de moeite waard.

Uiteindelijk kwamen we ook weer door Lanjaron, een van de bekende plaatsen waarvandaan het tafelwater verpakt wordt in grote en kleine flessen. Bij de in- en uitgang van het dorp kan gratis water getapt worden en dat resulteert vaak in bestelwagens volgeladen met jerrycans. Overigens hebben wij hier in Castell de Ferro heerlijk zacht kraanwater waardoor we dit jaar voor het eerst geen water hoeven te kopen, wel kleine flesjes om bij ons te hebben in de auto. Dat was vandaag ook wel nodig want het was en bleef steeds warm. We kwamen na acht uur thuis en toen was het nog 23 graden.

HOME

TERUG NAAR WAT WIJ ZOAL DOEN EN FOTO'S