AL HEEL VROEG IS TE ZIEN DAT HET MOOI WEER ZAL WORDEN

We gingen vanmorgen eerst even boodschappen doen in een XXL-supermarkt in Motril, echter omdat 1 mei op zondag was gevallen waren de winkels op 1, 2 en 3 mei dicht. Gelukkig waren er geen dringende boodschappen bij want niemand had aangegeven vandaag wel even langs te komen ;-)

Onze gedachten waren vanmorgen goed geweest want we wisten nog niet wat te gaan doen en namen toch maar een camera, de kaart en Annabel mee. Toen we bij de gesloten super waren besloten we om dan maar eens de hooggelegen dorpjes Pampaneira en Capileira te bezoeken om daarna door te rijden naar Trevelez. Trevelez is het hoogst gelegen dorpje van Spanje. Voor meer informatie, zie het verslag van 10 september 2009.

De rit naar Pampaneira is zo al iets moois want je komt langs de mooiste uitzichten

 

Vanuit de verte zijn de twee dorpjes al te zien en ondanks het prachtige weer zijn de wolken op deze hoogte toch tegen de toppen van de Siėrra Nevada blijven hangen.

 

Overal waar je komt en kijkt is het lente met volop bloemen en veel groen, en dan te bedenken dat over een paar maanden alles dor en bruin is. Alleen de vele fruitbomen zijn dan nog groen en wat planten die de mensen voor hun huis hebben staan en steeds maar water blijven geven.

 

Zomaar een smal straatje in Pampaneira waar de kleden die hier in alle kleuren verkocht worden over en aan de muren hangen. Het is natuurlijk ook verrassend om een pot met aronskelken zomaar buiten voor de deur te zien staan. De man, die voor de deur op de stoep zat, vertelde mij dat hij de planten ook elke dag water gaf en in de winter naar binnen nam.

 

Omdat we er al vaker waren geweest ging ik even alleen door de smalle straatjes naar de bergkant van het dorp, ik wist dat je van daar uit een vrije blik hebt op de Pico Veleta die toevallig op dat moment precies tussen twee wolken te zien was. En dan te denken dat we in september van afgelopen jaar nog direct onder de Pico hebben gestaan in de volle zon. Op de voorgrond het dorpje Capileira.

 

Je loopt dan door verlaten straatjes heen waar nooit een toerist zal komen maar waar de auto's wel kunnen rijden en de waterafvoer dus midden in de straat is. Zo kwam ik ook bij deze bron met een uitgebreide tekst op de tegels.

Op weg naar Trevelez zijn we in Pitres gestopt om te eten, de auto kon nog net op een vrij plaatsje gezet worden al was het oppassen geblazen. Het eten was er perfect verzorgd en alleen al voor de salade zou je er naar binnen gaan, we hadden nog nergens zo'n uitgebreid 'Menu del dia' gekregen. Helemaal compleet met een voorafje en een salade, daarna een heerlijke soep en vervolgens vlees met 'patatas fritas'. Daarna nog een huisgemaakt stuk chocoladegebak en een kop koffie.

Na het eten zijn we nog even een kijkje gaan nemen op het balkon van het restaurant. Je had er een vrij uitzicht van helemaal links tot rechts, een spectaculair iets vanaf deze hoogte.

Ik maakte er een panoramafoto van maar merkte nu pas dat ik het programma dat daarvoor nodig is niet op onze laptop staat. Dit is dus maar een klein stukje van het panorama.

 

Verder op weg naar huis zagen we dat de brem op deze hoogte nog prachtig geel is, de bergen zijn vaak helemaal geel maar hebben toch al veel kleur verloren.

 

Soms kijk je zomaar ineens boven op een dorpje waar je even eerder nog doorheengereden bent, de rivier stroomt al met veel smelt- en regenwater naar lagere delen.
Het was een prachtige dag ook al doordat de zon goed meewerkte want de temperatuur was in de lagere delen al gestegen tot 24 graden al was het op grote hoogte soms maar 16. En natuurlijk ook al door de telefoontjes waarbij Tom en Caitlin om de beurt een "Lang zal hij leven" voor mij zongen. Ook wil ik iedereen bedanken voor de talloze mailtjes bij gelegenheid van mijn 71e verjaardag, DANK.

HOME

TERUG NAAR WAT WIJ ZOAL DOEN EN FOTO'S