Als je deze foto ziet denk je helemaal niet aan regen, toen we gingen ontbijten scheen de zon al zwakjes en waren de tuinlui aan het werken in de tuin. Rommel opruimen, rozen snoeien en de sproeiers aanzetten.
In de korte tijd dat we alles waren op aan het ruimen en de tanden poetsen begon het te betrekken en even later was het aan het regenen. Om elf uur hield het op en dan zijn de stoepen in een mum van tijd weer droog en kon ik even de deur uit om het blog bij te werken en de mailtjes te ontvangen. Toen ik weer naar huis liep was het zelfs al behoorlijk warm, zo snel gaat dat hier. Gezien het mooie weer besloten we een rit te gaan maken in Siėrra de Albunuelas, een mooi natuurgebied maar wel erg hoog gelegen. Omdat het ook daar geregend had was de lucht helemaal schoon en daardoor het uitzicht kraakhelder, de zee die je links boven in de foto nog net kunt zien was zeker 30 Km. bij ons vandaan.

Op weg naar het natuurpark kwamen we nog langs dit goed bewaard gebleven aquaduct uit de Romeinse tijd.

 

Ook op deze foto vanaf een nog hoger gelegen punt (1450 mtr.) en nog verder weg is de zee heel helder te zien.

 

We zagen onderweg heel veel fruitbomen boordevol met oranje vruchten, vaak waren hele hellingen vol met deze bomen. Toen we een man zagen die uit zo'n boomgaard kwam met een kistje van deze vruchten zijn we gestopt en ben ik hem gaan vragen wat dit voor vruchten waren, het bleken 'mispels' te zijn, in het Spaans 'Nispero'. Zijn vrouw die achter de auto alle vruchten aan het sorteren was en keurig op rij in mooie doosjes aan het verpakken was, begon naarstig te zoeken naar een mooi exemplaar dat ik moest proeven. Het sap liep me om de mond, heerlijk, er zaten drie pitten in die heel makkelijk van het vruchtvlees loslieten.
De losse vrucht hierboven op de foto heb ik zelf geplukt om er een goede indruk van te geven. Hier zit nog de lange steel aan maar ze worden met een klein stukje steel van de boom geknipt of geknakt, dat weet ik niet.

 

 

Op deze afbeelding van de grillige rotsen in dit natuurgebied was er nog niets aan de hand maar toen we over de volgende bergketen waren zagen we plotseling erg donkere wolken op ons afkomen. Aangezien onze uitgestippelde route nog verder die kant op ging moesten we wel een beslissing nemen, doorgaan of niet want het begon ook al te rommelen in de lucht. We besloten om de kortst mogelijke route richting kust te nemen maar moesten daarvoor wel eerst nog een bergketen over om bij een andere weg te komen. Het begon ondertussen te regenen met zulk grote druppels dat we door de herrie op het dak van de auto elkaar niet meer konden verstaan.

 

Toen we op een lager niveau kwamen en ook al wat dichter naar de kust werd het weer helder en een blauwe lucht met witte wolken waren ons deel.
We reden door een groot bosgebied en zagen hoe de bomen vol met nieuwe dennenappels zaten met prachtige kleuren.

Al snel kwamen we weer bij de autoweg en dan is het een fluitje van een cent om die laatste 60 Km. naar huis te rijden. Alles was weer prachtig alleen was er een pittige wind opgestoken maar daar hadden we pas last van toen we thuis waren en met de rolstoel naar een restaurant langs de kust gingen. Gelukkig is dat geen koude wind.

We hebben weer een prachtige dag gehad met geweldige uitzichten waar we echt van kunnen genieten.

 

HOME

TERUG NAAR WAT WIJ ZOAL DOEN EN FOTO'S