19 SEPTEMBER

Toen we vanmorgen opstonden en het weerbericht bekeken zagen we voor dit gebied bewolking en kans op regen. Hierop besloten we om niet ver weg te gaan, onze keuze viel op Torre del Mar. Een middelgrote plaats hier zo'n 15 km. vandaan.

Maar eerst hebben we de plannen voor de komende week gemaakt, ik heb erg veel moeten bellen en mailen om afspraken te maken. We gaan donderdagmorgen weg naar Sanlucar de Barrameda om daar 's middags om 5 uur een boottocht te gaan maken in het natuurgebied van de Cota Doņana. Wel moeten we afwachten hoe het gaat op de twee plaatsen waar we van boord gaan, ik heb heel veel gesproken met de dame van het reserveringsbureau en erg veel foto's van anderen bekeken over hoe het op die plaatsen uitziet. Bij de eerste stop liggen plankiers en die hebben we dus ook op de foto's gezien en bij de tweede stop is het zand maar, zoals de dame vertelde niet van zand zoals het strand maar een harde grond van een soort heide. Het blijft dus een kwestie van afwachten. Toen we de reservering rond hadden ben ik gaan zoeken naar een hotel en heb dit via internet gereserveerd, scheelde ongeveer € 20,00 en was dus de moeite van het proberen waard. De bevestiging ook al ontvangen al moet ik morgen nog een keer bellen voor een aangepaste kamer.
Vrijdagmorgen vertrekken we vandaar naar Sevilla en daar moet ik weer even zoeken naar het hotel van vorig jaar want dat was reuze goed bevallen. Het was hartje centrum en ook dicht bij de parkeergarage en jullie duimen maar mee.
Vorig jaar konden we een paar plekken niet bezoeken met de scootmobiel wegens werkzaamheden aan een aantal stoepen daar in de buurt, en nu maar hopen dat dit klaar is.
Natuurlijk proberen we ons te melden als dit ergens mogelijk is, afwachten dus.   

Nu weer terug naar Torre del Mar.   

 

 

Torre de Mar heeft een prachtige boulevard met veel restaurantjes en banken in de schaduw van bomen en genoeg parkeerplaats voor gehandicapten, die op hun beurt weer bewaakt worden door gehandicapten van de gemeente. Zo hebben we ongeveer 4 van de 6 km. gelopen en af en toe in de schaduw gezeten en genoten van al de kinderen die langs de zee spelen.

 

Voor we weer weggingen toch nog een terrasje genomen om wat te drinken en naar de grote bedrijvigheid te kijken die de mannen aan de dag moeten leggen om genoeg sardientjes (zo groot als een kleine haring) op de spiesen te zetten en ze regelmatig te keren van het gloeiende hout.

De vissersbootjes liggen gereed om maandagmorgen weer uit te varen.

Toen we wegreden zijn we een klein stukje landinwaarts gereden (lees dus de bergen in) en toen we een tijdje onderweg waren zagen we plotseling datgene wat ik eerder dus geschreven had.

Onderstaande foto en geschreven stukje had ik vanmorgen vroeg, nog lang voor het ontbijt al geplaatst en geschreven.

Deze vale gier zagen we enkele dagen geleden met een groepje soortgenoten boven ons vliegen. Vroeger zag je ze veel meer in de buitengebieden. dat kwam omdat, juist in de buitengebieden de grote varkens, runderen en kippen fokbedrijven zijn. Daar waar duizenden en soms wel tienduizenden van deze dieren zijn, zijn er ook dode dieren. Deze werden buiten de bedrijven achter een muur gegooid, die vaak op de rand van een afgrond was. De gieren zorgden voor de opruiming maar ook op dit gebied raakt Spanje geciviliseerd en mag dit dus niet meer, alles naar de destructie. Dit heeft tot gevolg gehad dat een groot deel van deze populatie gieren zich over een veel groter gebied heeft verspreid en nu soms zelfs in Nederland groepjes vale gieren te zien zijn.

EN TOEN ......................


Onderweg zag ik plotseling de gigantische stallen met meerdere verdiepingen waar de varkens en runderen opgefokt worden voor de verkoop aan slachters. In de vlugheid telde ik acht van deze stallen, vier verdiepingen dus tel maar na hoeveel dieren er hier gehuisvest worden, veel ruimte hebben ze in ieder geval niet. En toen we om de bocht van de weg waren zagen we de beruchte muur die dus wel nog altijd bestaat maar niet meer gebruikt mag worden. Ik kon helaas geen foto maken van de afgrond onder de muur.
Ruim voor donker waren we weer thuis, zonder regen en toch met warme zon op de boulevard. Zo zie je maar dat de weersvoorspellingen hier ook niet altijd uitkomen al zien we 's avond op de TV vaak heel erge overstromingen in sommige gebieden. We zijn vanavond weer eens wat eerder gaan eten zodat we net voor 10 uur weer thuis waren.
Doordat ik er in de garage vanavond weer mee geconfronteerd werd nog even dit:
Goede dag (morgen) zegt men tot 5 uur 's middags.
Goede middag van 5 tot 22 uur, en daarna goede avond (nacht)
Hier in het zuiden is dit meer het geval dan in de noordelijke provincies (Costa's).

Naar de volgende dag

Terug naar het overzicht