3 september

 

 

Vandaag gingen we naar Frigiliana, een erg toeristisch en druk bezocht wit bergdorpje.
Ondanks dat dit dorpje met ruim 2500 inwoners zo toeristisch is was het er toch rustig. Dat komt omdat elke auto die het dorp in moet eerst langs een politieslagboom moet en die weet wel van wanten. Zodoende zagen we dan ook maar zeer sporadisch een auto. Het enige straatje door het dorp is zo smal dat er maar ÚÚn auto tegelijk door kan rijden. Gelukkig konden wij doorrijden tot bij de politiepost omdat precies daar een gehandicaptenparkeerplaats was. Dat scheelde een paar honderd meter want alles was volgeparkeerd.

 

 

Het straatje van de Heer, kompleet met kruisbeeld en brandend kaarsje. Ook hier weer trapjes.
Bijna alle straatjes zijn voorzien van moza´ek dat prachtig uitziet.

 

 

 

 

Er zijn problemen genoeg om te bespreken ook al ben je maar met z'n tweeŰn.

 
Wat zie ik daar, zie ik dat echt wel goed .............

Met de zware rollator gaat deze oude baas de trappen op en zo zag ik ook mensen met krukken de trappen omhoog gaan, ze weten waarschijnlijk niet beter.

Allemaal trapjes, waar je ook kijkt en dan die mooie moza´eken overal.

 
 

 

 

 

 

 

 

 

En overal mooie planten langs de muren die dan ook elke dag met water verzorgd moeten worden.

 

Zelfs de daken lijken een moza´ek te zijn.

 
 

 

 

 

 

 

 

Ik had een nieuwe riem besteld waarvan de lengte, kleur en gesp ter plekke gemaakt werden naar mijn smaak.

 
Terwijl wij op het terras voor de kerk zaten kwam er een begrafenisauto aanrijden en posteerde zich naast de trappen van de kerk en begon met alle bloemkransen, die echt al aan het verwelken waren je gelooft het haast niet, keurig langs de muur van de kerk te plaatsen. Op deze manier blokkeerde hij dus een hele tijd de enige doorgangsweg van het dorp.

De mannen bleven er sto´cijns onder en bleven rustig staan waar ze stonden.

Toen de mis was afgelopen kwamen eerst alle mannen naar buiten om een soort erehaag te vormen voor de mannen met de kist. Daarna kwamen alle andere mensen uit de kerk, het is haast niet voor te stellen, twee trappen van samen minstens 10 treden met een treehoogte van zeker anderhalf maal een trap in huis, en dat voor de vooral oudere mensen die dus steeds ondersteund moesten worden eer ze beneden waren.
Uit piŰteit heb ik daar geen foto's van gemaakt.

Onderweg door de volgende dorpjes zagen we nog een heel apart hotel. Helemaal in de vorm van een slakkenhuis, ook de erbij behorende appartementen, allemaal slakkenhuizen. Het echtpaar dat dit heeft laten bouwen hadden een hoofdprijs in een loterij gewonnen en lieten hier hun idee verwezenlijken.

 

Langs de weg staat soms een vijgenboom waarvan op dit moment de vruchten rijp zijn, overheerlijk en met zoveel vitaminen.

Dit is een van de uitzichten zoals je ze de hele dag kunt zien, berghellingen vol met druivenstruiken of andere fruitsoorten.
Het is ook te zien dat de zon volop schijnt maar de bergtoppen in de wolken zaten vandaag.

 

 

Naar de volgende dag

Terug naar het overzicht