4 september

Vandaag alweer zo'n mooie dag, volle zon maar wel erg warm. Boven de bergen zijn de erg donkere wolken inmiddels vervangen voor lichtere wolken maar het blijft voorlopig dus heiig in de bergen.
Maar voor we iets kunnen ondernemen zijn er de huishoudelijke beslommeringen zoals vandaag de was, bij deze warmte is het gebruik van de handdoeken bijna verdubbeld. Gelukkig is er een snelle machine en boven op het dag wappert de zeewind de hele dag en hoeven we ons dus niet druk te maken hoe zoveel handdoeken weer snel droog kunnen zijn.
Onderweg naar 'Los Ventorros' weer de prachtigste vergezichten al moesten we vaak meer op de weg letten die ooit bedekt was geweest met asfalt.


Een klein dorpje zomaar onderweg, ze zullen leven van de landbouw zoals druiven, olijven, avocado's enz. enz. De avocado's zien mooi uit, de bomen staan bijna altijd tegen een steile helling en op afstand lijkt het alsof de bomen grote paarse bloemen dragen. Helaas konden we erg moeilijk stoppen omdat de wegen daar te smal voor zijn maar de komende tijd vinden we beslist een moment waarop dat wel kan.
Waarom gingen we naar 'Los Vendorros'? Daarom zou u eerst nog eens naar de vakantie 2009 moeten kijken bij 19 september, naar de domino spelende mannen. De sfeer was zo geweldig dat we er nog eens wilden gaan eten en omdat we dat thuis al wisten had ik een groot aantal foto's laten printen zodat iedereen wel een paar foto's kon krijgen. Het was er weer erg leuk maar vooral druk , we zochten weer een plaatsje midden in het café en toen we rustig rondkeken kwamen een aantal gezichten ons weer bekend voor. Nadat we onze bestelling hadden opgegeven vroeg ik de ober om even op een stoel bij ons te komen zitten en liet hem de foto's zien, hij viel van verbazing bijna van de stoel en riep, wijzend op een foto, "dat is mijn opa".

Even later ben ik bij een tafeltje waar nog een stoel op een hoek vrij was gaan zitten en terwijl de spelers me verwonderd aankeken liet ik één van de spelers een foto zien waar hij opstond. Ton had dit eerst rustig allemaal bekeken en had dit gezien. De man was hoogst verbaasd en hij wees steeds anderen aan die er ook op stonden. Het was jammer dat net één van de meest markante gezichten op de foto's eerst buiten op een stoel zat daarna nog eens binnen was en, naar later bleek in dit jaar geestelijk ernstig achteruit was gegaan. Hij begreep ons van geen kant maar bleef wel zwaaien toen we wegreden.

 

 

 

 

 

 

 

We reden ongeveer dezelfde terugweg al was de weg zowel links als rechts bijzonder slecht onderhouden. Wel zijn we nog even gestopt bij een bron 'Fuente Sana' die erg goed onderhouden uitzag al hebben we er geen water gedronken.
Je ziet de gaten in de weg.

 

Overal in de bergen is wel een huis of boerderij gebouwd.

Naar de volgende dag

Terug naar het overzicht