5 september

De zondag is in Spanje bijna een feestdag, zeker hier in het zuiden. Hele families verhuizen al vroeg naar het strand om daar hun partytent of soms wel twee naast elkaar, neer te zetten. De auto's worden uitgeladen met tafels, stoelen en koelboxen. Zo kunnen ze de dag wel doorbrengen met praten, zingen, eten en drinken. Tegen zes uur komt de barbecue er ook nog bij en gaan de mannen zich bemoeien met het eten, dat wil zeggen ze zorgen dat het vuurtje goed gaat branden en het vlees op tafel komt. De rest moeten de vrouwen van de familie dan maar doen. Als je ziet waar ze toe in staat zijn om klaar te maken ....... dat lukt mij thuis nog niet.

Wij zijn vandaag een rondrit gaan maken door een vrij groot gebied in de bergen van de 'Siërra de Albuñelas' en daarna langs de Siërra Nevada weer naar de kust. We hadden de route zelf gemaakt en onze 'Annabel' zo geprogrammeerd. Dat moet wel want anders ga je de kortste verbinding rijden en wij wilden de hele dag door een bos of groengebied rijden.

Hieronder enkele foto-impressies van datgene wat we allemaal zagen onderweg, in ieder geval bijna geen auto's maar wel veel motorrijders die de haarspeldbochten in deze bergen wilden uitproberen.
In deze tijd zijn de bloemen natuurlijk uitgebloeid maar daar komt dan iets anders voor in de plaats.

 

 

We reden door de bergen en kwamen wel tot ruim 1700 meter dat dan weer de prachtigste uitzichten bood. Het blijft fascinerend om de kleine witte dorpjes tegen de bergen te zien liggen, helaas zijn deze erg grote afstanden (10 km.) iets nevelig.

 

 

Op een gegeven moment kwamen in het gebied waar voornamelijk olijven en amandelen worden verbouwd, zie de foto's.

Duidelijk is te zien hoe deze plantages in het gelid staan,  dat is ook nodig want men moet er met de machines tussendoor kunnen rijden om te bewerken en te oogsten. Deze velden zijn vaak zo groot als het oog reikt.

Op de bovenste van deze twee foto's is aan de linkerkant een meer te zien, niet erg duidelijk te zien omdat het echt nog ver weg was, maar we wilden er omheen rijden en dat leverde ook weer een paar mooie foto's op.

 

We hebben verschillende keren een korte pauze gehouden op mooie plekjes rond het meer, de geur van de dennenbomen was verrukkelijk en zou je graag in een doosje mee naar huis willen nemen.

 

 

 

 

Natuurlijk moesten we ook nog eten, daarvoor stoppen we gewoonlijk in een klein dorpje en dat deden we nu ook weer. In een buitenwijk van 'Arenas Del Rey' zagen we wat wielrenners zitten en die weten wel waar ze pauze moeten houden. We konden de auto pal voor de deur parkeren zodat Ton met de wandelstok en mijn arm naar binnen kon komen. Helaas was op het terras geen tafeltje meer vrij zodat we naar binnen moesten uitwijken. We bestelden een keuze uit het 'Menu del dia' waar we geen spijt van hadden. Overheerlijk gegeten hebben we, voor degenen die denken "gaan die echt elke dag uit eten" even het volgende. Voor de prijzen van het menu kan je het zelf absoluut niet doen. Ik heb maar eens een fotootje gemaakt van de kaart, en we zaten nog wel binnen!! Als je meer wilt drinken dan de consumptie die bij het menu hoort kost deze 1,00. 
Geloof ons dat dit overheerlijk is en je dit in de betere restaurants niet krijgt.

 

HET RECEPT

Arme mensen aardappelen
 – Patatas a la pobre -

2 kg aardappelen
2 uien
2 kleine groene pepers
4 teentjes look
150 ml olijfolie
peterselie, fijngehakt
2 laurierbladeren
paprika
100 ml witte wijn
100 ml water
zout
peper

 

 

 

Schil de aardappelen en snij ze in dunne schijfjes. Pel de uien en snij ze in schijfjes. Snij de pepers in schijfjes. Giet een beet olijfolie in een pan en leg er de aardappelen, pepers en uien in. Bestrooi met de fijngehakte look, de fijngehakte peterselie en leg er de laurierbladeren boven op. Bestrooi met paprikapoeder. Giet de rest van de olijfolie over de aardappelen. Zet het vuur op half totdat de aardappelen zachtjes bakken. Giet er het water en de witte wijn bij en breng op smaak met peper en zout. Als het water begint te koken, leg er dan een folie over en zet alles in een oven tot de aardappelen gaar zijn na ongeveer 30 minuten. Laat even rusten voor het opdienen.


 

Op weg naar huis kwamen we door een dorpje waar iemand op een wel erg ludieke wijze de was te drogen had gehangen. De afzetting was niet nodig en stond prachtig in de zon, dus wat let je?

 

 

Naar de volgende dag

Terug naar het overzicht