7 september

We hebben vanmorgen heerlijk uitgeslapen van de vermoeiende dag van gisteren, en toch zou ik het meteen weer overdoen, zo mooi was alles. Op ons dooie gemak een heerlijk ontbijt gehad, en de scooter weer aangesloten op de lader. Dat kon vannacht niet doorgaan omdat de scooter op de gang stond en we de deur op een kiertje hadden staan vanwege de kabel.

Na het middaguur hebben we de scooter weer in de auto gereden en zijn een stukje richting Competa gereden, helemaal over de wegen die de bewoners gebruiken om op de velden te komen. Van Competa uit zijn we verder de bergen in gereden en via een grote omweg weer  richting kust. Zo zie je meer van het land en de bewoners en als je ziet hoe sommige boeren hun huis en terras onderhouden, in één woord prachtig. Het is natuurlijk een beetje gênant om daar een foto van te maken maar als de kans zich voordoet zal ik dit niet nalaten.

Toch prachtig als je ziet hoe men werkelijk tegen de berg gebouwd heeft, we zijn naar het dorp ingereden en steeds maar hoger en hoger totdat we het beiden niet meer zagen zitten want er moest nog gedraaid worden ook nog. Hier onder nog enkele impressies van witte dorpjes.

 

En als je zo'n plekjes ziet dan zijn het de buitenhuizen van de betere mensen uit de stad of een enkele buitenlander die hier zijn stekje wilde hebben.

Hier zie je heel duidelijk hoe de druiven, blauwe en groene, ook in deze streek te drogen liggen. In het midden zie je de kratten nog staan met de druiven die nog uitgelegd moeten worden.
Tegen het einde van de siësta zijn we toch maar ergens gestopt om wat te eten en te drinken. Er stond vandaag een behoorlijke wind, wij zaten in de luwte van het terras maar voor ons vlogen de plastic stoelen over het terras. Erg grappig was dan weer dat een klein musje op de gladde terrastegels zat en weggleed door de wind.

Door de wegen te berijden waarvan ik vertelde is het ook mogelijk een probleempje te krijgen want we reden op een moment al een heel lang stuk door de velden met de prachtigste uitzichten en de druiven direct naast de auto net als de amandelbomen, toen we gewoon niet meer verder konden. Ja op deze wegen staan geen borden met doodlopende weg, dus terug en weer kunnen genieten maar nu naar de andere kant van de bergen. Tegen half acht waren we weer thuis.

Naar de volgende dag

Terug naar het overzicht