8 oktober

Gisteren hadden we royaal de tijd om alles wat we gedaan en niet gedaan hebben de revue te laten passeren en hiermee zijn al een aantal beslissingen voor de tijd vanaf april 2011 in principe genomen. Ook merkten we dat kleine leuke schaaltjes in mooie gevarieerde kleuren die we eerder gezien hadden in Pampaneira, niet op andere plaatsen te koop zijn, en dat hadden we wel verwacht. Daarom zijn we vanmorgen nadat de laatste was op het dak was gehangen weer eens op weg gegaan naar dat, en nog een paar andere, mooie bergdorpen. Niet dat dit een straf is, verre van dat want de natuur is daar prachtig en de uitzichten evenzo. Wel zijn we, omdat we de tijd hadden, niet over de autoweg richting Granada gereden maar alles tot Lanjaron over de oude lokale wegen waardoor je veel meer van de omgeving ziet.

Pampaneira is eigenlijk het bergdorp dat bekend staat om zijn mooi geweven kleden waarvan hierbij nog eens een plaatje. Ook is er het bureau voor toerisme van de Siërra Nevada gevestigd waar ik nog maar eens binnen ben gaan kijken.

Er is een behoorlijk grote tentoonstellingsruimte waar alles over de Siërra Nevada te vinden is. Zelf vind ik de reliëfkaart erg mooi.

Maar we waren gekomen om leuke schaaltjes te kopen en die vonden we dan ook en gelukkig nog genoeg ook. maar toen kwam het probleem, ik betaalde met de Visa-kaart en toen sloeg de automaat van het betaalsysteem op tilt. Voor de verkoper EN voor mij een groot probleem want ik vertelde dat het geld dus wel werd afgeschreven want ik had mijn code al ingegeven en de verkoper vond dat hij eerst een bevestiging moest krijgen van de betaling. Zijn vrouw werd er bij gehaald omdat die verstand van alle 'técnica' had en ze begon met de bank te bellen waarbij ze aangesloten was en waarvan het apparaat dus weigerde en pas na twee telefoontjes van de bank naar haar toe, waarbij bevestigd werd dat de betaling had plaatsgevonden kreeg ik een kwitantie en de gekochte spullen mee. Dat had dus dik twintig minuten geduurd en waren wij dus zeker aan een kopje koffie toe.

We zijn toen nog verder naar boven gereden via Bubion naar Capileira, en in dat dorpje hebben we lang geleden eens geslapen toen we met de auto over de Siërra Nevada zijn gereden, dus vanaf het punt waar we op 21 september waren naar Capileira. Och in deze dorpjes heerst een vredige rust. Er is wel genoeg toerisme, daar niet van, maar dat zijn allemaal bergwandelaars en die zijn overdag aan het wandelen en rusten 's avonds uit of komen na één of meerdere overnachtingen in berghutten weer moe maar voldaan naar hun hotel of pension, en daar zijn er genoeg van net als de parkeerplaatsen waar ze hun auto voor die dagen kunnen laten staan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onderweg naar Trevelez, waar we een hapje wilden eten, kwamen we weer eens langs 'Pórtugos'. In deze plaats is een 'Fuente' = 'bron' waar zeer zwaar ijzerhoudend water uit komt. Zelfs zo erg dat alles waar het water overheen stroomt al helemaal bruin is geworden in de loop van de tijd. Er staat een mooie kapel bij die is toegewijd aan 'San Isidro', deze Heilige is de beschermer van alle bronnen.

Trevelez is het hoogst gelegen dorp van Spanje en de lucht is daar van een zodanige samenstelling dat er de varkenshammen worden gedroogd tot een excellente kwaliteit en het heeft daar zijn grote bekendheid aan te danken.  Mijn voorgerecht bestond dan ook uit twee grote plakken meloen bedekt met ham. En dan nog sneeuw op de Veleta direct onder de 'Pica', we kijken nu precies de andere kant van de Veleta als waar we op 21 september waren. Van daaruit zijn we via de bergwegen, er is daar geen andere verbinding mogelijk, weer naar huis gereden waar we ook vandaag weer net voor donker waren.

Naar de volgende dag

Terug naar het overzicht