Wat het weer betreft, een heel rare dag. Erg warm tot boven de dertig graden maar zo dicht bewolkt dat de zon er zo goed als niet doorheen kon komen.

Nadat ik bij de Caferini was geweest om de blog op de website bij te werken en veel privé-mails te beantwoorden ben ik even gaan kijken bij de werkzaamheden hier voor de deur. De enorme bulldozer was een weg aan het maken zodat de vrachtwagens met de benodigde rotsblokken op het nieuwe stuk strand konden komen. Hij ging zeer voortvarend te werk en raakte een drinkwaterleiding van zo'n 20 cm. doorsnede. Het gevolg was een enorme fontein waar ik, samen met een andere kijker, maar ternauwernood aan konden ontkomen. De chauffeur begon meteen driftig te bellen en kroop weer in z'n machine om te  zorgen dat de watermassa naar de zee kon wegstromen. Toen ik weer binnen was bleek de waterdruk inderdaad zo goed als weggevallen. We zijn wat gaan lezen en als ik soms even naar de zee keek dan was er nog steeds de grote bruine vlek van het modderwater te zien dat vrijelijk de zee instroomde.

We zijn gaan eten en aansluitend een bergweg gaan rijden die we dit jaar nog niet gereden hadden. Ook hier een en al bloemen al is dat niet makkelijk te fotograferen. Toch heb ik geprobeerd er iets van te maken.

 

 

 

 

 

We zagen op verschillende plaatsen de boeren op het land aan het werk om vooral bij de druivenstronken het onkruid weg te halen en de waterkeringen opnieuw te ploegen. Deze boer zat nog onder een boom te rusten, zijn ezel had hij een heel eind verder onder een boom gezet. We hebben wat gepraat over de verschillen met Nederlandse boeren, ik mocht wat foto's maken maar om met hem mee te lopen tot bij zijn ezel was voor mij net iets teveel. Het was bergop over de toch wel wat rulle grond en ik weet ondertussen mijn beperkingen al kost me dat soms veel moeite. Hij wenste ons dus nog een prettige rit en ging naar z'n ezel. Onze rit ging nu richting Orgiva door een behoorlijk bergachtig gebied maar nu wel met brede wegen.

 

 

 

Zo kwamen we dus weer een keer in Lanjaron omdat we via de autoweg weer naar huis wilden. Omdat we er geen benul van hadden of we in Castell de Ferro weer water hadden hebben we de drie flessen die altijd in de koeling liggen opnieuw gevuld met heerlijk koel water. En meteen het ruitensproeierreservoir van de auto bijgevuld, dat is vaker nodig om de stof weg te spoelen.

Via de autoweg naar huis rijden is altijd gemakkelijk, altijd bergaf en dat soms wel 70 kilometer lang.

Naar morgen

Naar overzicht alle dagen