Vanmorgen even naar de markt geweest, maar omdat we iets van fruit wilden hebben dat al helemaal rijp was om direct te eten. Helaas was er niets bij van wat ik zocht. Wel heb ik even stil gestaan bij de stand met kruiden en olijven, ik heb niet geweten dat er zoveel verschillende olijven zijn. En de kruiden hebben ze niet in potjes maar in grote zakken waar met een schep zoveel uitgehaald word als de klant nodig heeft.

 

 

 

Ton bleef op de rand van het strand zitten tot ik weer terug was.

 

 

 

 

Het eerste waar we in Lanjaron mee werden geconfronteerd was de vergane glorie van het stadje, toen wij er ruim 20 jaar geleden voor het eerst kwamen was het een drukte van belang met mensen die aan het wandelen waren met een rieten mandje in hun handen waaruit op voorschrift van de therapeut om de zoveel tijd water gedronken moest worden. Zelf zijn we eens doorgedrongen tot de plaats waar de mensen in rust moesten zitten met hun mandje naast zich. We spraken toen met verschillende mensen die heilig geloofden in de heilzame werking van dit water door het te drinken. We herinneren ons wel dat het merendeels oudere mensen waren. Nu konden we daar niet veel meer van merken of het moesten de mandjes met een glas er in zijn die in diverse winkeltjes werden verkocht.

 

 

 

Dit waren de enige mensen die we bij een 'kuurhotel' buiten zagen zitten.

 

 

 

 

 

 

Maar hier ging het om, we wilden er een ijs(je) eten, het was overheerlijk en we hebben ervan genoten.

 

 

 

 

 

Ook hier in Lanjaron zijn veel kleine religieuze monumentjes zoals 'de Maagd van de zee' in een kleine nis, maar ook de kapel van 'San Roque' die in gereedheid werd gebracht voor het feest op 7 juni. Er stonden al veel bloemen maar toen we verder wilden lopen kwamen ze nog eens met twee reuze boeketten om er bij te zetten.

Dat het een echt waterstadje is mag blijken uit de grote hoeveelheid plekken waar een watertap is die met één of meerdere dikke stralen het water laat stromen.

 

 

 

Overal is wel iets te koop dat direct of indirect met water te maken heeft ook het riet, dat hier als handnijverheid in het dorp gemaakt wordt, is overal te zien.

 

 

 

Op alle souvenirs staat in sierlijke letters de naam Lanjaron alleen niet op de rieten draagkorfjes voor het water.

 

 

 

Deze foto typeert eigenlijk het hele dorp, "rust".

 

Naar morgen

Naar het overzicht