Als de dag begint met kleine wolkjes om half acht dan duurt het nog maar even voor de zon alles bestraald.

 

 

 

 

 

De morgen gaat bijna altijd met hetzelfde ritueel, ik zet voor Ton de ligstoel op het balkon zodat ze kan zonnen en ik ga dan met de computer naar een plaats met snel internet om de website bij te werken en enkele mailtjes te beantwoorden zodat iedereen wel eens een antwoord heeft gekregen op zijn/haar bericht.
Ook de website van b.v. 'de Kluis' of het mannenkoor hebben soms onderhoud nodig en dat gaat dus ook gewoon door.
Tegen etenstijd bedenken we waar we zullen gaan eten en vandaag gingen we naar de 'Hotstone' in Motril. Die naam is niet toevallig want als tapas krijg je bij je drankje altijd een hete steen met iets van vis of vlees om zelf verder klaar te maken, leuk h. Omdat alles steeds zo veel is kozen we een grote gemengde gefrituurde visschotel en wat frietjes. Van de 'frituro pescado' hadden we al wat gegeten voor dat de foto genomen was. Zo zie je in ieder geval hoeveel vis het is. En dan nog de combinatie vis, sla, citroen en zoete aardbeien.

 

 

 

 

Bij het strand van Motril (kilometers lang) hebben we ons een tijdje vermaakt met het kijken naar tientallen kite-surfers waarvan de meesten nog veel moesten leren.

 

 

 

 

We zochten een mooie weg uit en kwamen ook langs het dorpje Guajar dat in de diepte mooi wit lag te wezen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Al vaker hadden we deze rune op afstand zien liggen maar er nog nooit geweest en nu wilde ik er wel eens naar toe. Het was een smal pad en naar later zou blijken een wel eigenlijk te smal pad waarbij ik alleen nog maar vooruit kon omdat het te smal was om te keren. Eindelijk kwam er een stukje dat iets breder was dan de auto lang. Met heel wat keren voor- en achteruit was het gelukt om te draaien zonder in de afgrond links van ons en tegen de steile wand rechts van ons te komen.
Ik wil Ton nu eenmaal zoveel als mogelijk laten zien wat ik ook zie maar ook nu moest ze het met de foto's doen omdat ik, toen we eenmaal weer op het brede pad waren van daaruit ben gaan lopen. Er stonden geen borden bij om te laten weten wat het ooit was geweest behalve dan dat je er niet in mocht komen, dat ging ook niet omdat de openingen dichtgemetseld waren.

 

 

 

 

Niet ver van de rune stond deze bouwval midden in het bosgebied, we vermoeden dat het ooit een hotel is geweest maar ruilen die gedachte in voor elke andere.

 

 

 

 

Er is nog veel kleur op de wegen door het bos zoals hier de gele brem. Dit is overigens een gedeelte van een totaal nieuw aangelegde weg door de bergen waar ook vaak bosbranden zijn geweest en waar je soms nog de zwartgeblakerde bomen ziet staan.

 

 

 

 

Een kleine nietige auto bij het einde van de weg door de bergen.

 

 

 

 

Dicht bij de autoweg waar we naar toe reden voor de terugweg kwamen we langs dit mooie dorpje Pios la Valle.

Het zou kunnen zijn dat we een paar dagen geen ritten maken omdat het gebed van de boeren verhoord gaat worden, twee dagen regen.

Naar morgen

Naar overzicht alle dagen