Na de wandeldag door Malaga nu weer een dagje auto, mijn rugpijn is over maar de lange stukken wandelen hebben de spieren van mijn bovenbenen behoorlijk op de proef gesteld maar dat zal wel snel over zijn.

We gingen naar het hoogste punt van de Siėrra Nevada dat je met de auto mag rijden, best een hoge klim. Eerst bijna 100 kilometer bergop naar Granada en dan nog eens 38 kilometer om op 2550 meter hoogte te komen via heel mooie bergwegen. En dan te bedenken dat we vaker fietsers zagen die aan deze klim bezig waren, ook twee wielrenners van de 'Lotto Jumbo' ploeg die met een eigen volgwagen de berg op kwamen. Jammer dat wij net aan de afdaling begonnen waren anders was er een foto van geweest.

 

 

 

De 'Pico' staat er net niet op maar rechts is de grote telescoop te zien.

 

 

 

 

Langzaam werden de witte wolken donkerder. Het hoogste punt links is de 'Pico Veleta' en de auto staat op het hoogste punt waar geparkeerd mag worden.

 

 

 

Je komt er niet alle dagen en zeker niet met mooi helder weer, een foto mag dan ook niet ontbreken.
Op deze hoogte en hoger zijn veel gebouwen van onderzoekers en meteorologische bureaus. Ook het Spaanse leger heeft er zijn eigen trainingskamp.

 

 

 

 

Dit is het toegangspunt naar het stadje 'Sierra Nevada' dat op de achtergrond al zichtbaar is en hoofdzakelijk bestaat uit heel grote hotels en direct bereikbare pistes.

 

 

 

 

 

 

Op de terugweg zijn we gaan eten in een klein hotel-restaurant langs de weg die weer naar beneden gaat. We zagen al eerder dat er een stuwmeer was in de diepte dat vanaf het restaurant goed was te zien. Op de plek waar ik de foto maakte stond een prachtige amandelboom die boordevol zat met deze noten.

 

 

 

 

We zijn vanuit Granada een weg gaan volgen die ons weer bracht in het natuurreservaat 'Sierras de Tejeda', een groot bosgebied met hoofdzakelijk dennenbomen.

 

 

 

 

 

 

Langs de weg stonden veel struiken met deze mooie gele bloemen waar wij de naam natuurlijk niet van weten.

 

 

 

 

 

Dit bosrijke natuurgebied ging plotseling over in een rotsgebergte waar in het begin alleen wat kleinere rotspunten uit de nog groene hellingen staken die een paar kilometer verder alleen nog maar uit massieve hoge grillige rotsen bestond.

 

 

 

 

Toen we weer bij dorpjes kwamen en een nieuwe toegangsweg naar de autoweg vonden bij Itrabo, zagen we dit heel grote bord met zonnewijzer tegen de rand van de toegangsweg staan. Jammer genoeg is niet alles goed te lezen maar alle 'kunstwerken' staan er op en worden benoemd zoals de viaducten en vooral de tunnel die men schuin omlaag heeft geboord.

Het was een leuke dag al was het een heel lange rit om even in de buurt van de 'Pico' te zijn.

Naar morgen

Naar overzicht alle dagen