5 mei 2016

 

 

 

Dit was de actuele situatie rond het middaguur, na het eten zijn we in de auto gestapt voor enkele toch nog vergeten boodschappen en daarna zijn we gewoon zonder kaart of navigatie (die was natuurlijk wel in de auto) de bergen ingereden. Heel simpel volledig willekeurig als het maar bergop ging.

 

 

Soms kilometers geen bewoning te zien en dan ineens weer een boerderij met een prachtige in bloei staande oprit.

 

 

 

We kwamen vaak erg hoog en keken dan op een dorpje neer met op de achtergrond het voor ons liggend berggebied.

 

 

 

We kwamen bij een wegwijzer die het bergdorpje Mijas aangaf en zijn die richting gaan volgen tot we in het toeristendorpje aan kwamen. Er werd hevig aan de weg en sommige stoepen gewerkt waardoor we helemaal onder voor het dorp bij een parkeergarage uit kwamen. Geen verdere keuze en dus parkeerden we de auto net naast de garage en ben ik uitgestapt om poolshoogte te gaan nemen. Het viel erg mee, eerst met de lift naar de 10e etage om daar te zien dat we op de plaats waren die we eigenlijk ook gewild hadden. Weer naar onderen met de echt wel drukke lift waar de scootmobiel in moest passen was mijn schatting. Bij de auto de scootmobiel in elkaar gezet en zo zijn we samen met de lift omhoog gegaan. Als eerste zijn we naar het kapelletje gegaan waar we heel leuke herinneringen aan hebben, wel al meer dan 25 jaar geleden.

  

 

 

Niet alleen trappen maar ook een oprit.

 

 

 

Voor de enkele molenaar in de familie, deze molen werd aangedreven door rondlopende ezels.

 

 

Leuk om te zien maar meer ook niet.

 

 

 

En met deze ezels worden honderden mensen door de steile straatjes vervoerd.

 

 

 

Ondertussen was het steeds zonniger geworden en was van het donkere weer niets meer te merken, maar toen we weer bij de kust kwamen was de bewolking weer helemaal aanwezig. Op dit panorama kijk je richting zee maar vergis je niet in de afstand want dit is met de tele gemaakt en zal ongeveer dertig kilometer zijn (mooi helder)

Naar morgen

Naar overzicht